Ήμουν δάσκαλος σε μονοθέσιο σχολείο σε ένα ορεινό χωριό της Κρήτης. Αριθμός μαθητών 3. Ο Γιώργης (γ’ δημοτικού), η Μαρία (δ’ δημοτικού) και το πρωτάκι μου η Μαρίνα. Φέτος έμαθα ότι το σχολείο αυτό έκλεισε. Αρχές Οκτώβρη χτύπησε το τηλέφωνο και άκουσα το Γιώργη σχεδόν να φωνάζει. “Κύριε, έκλεισε το σχολείο, μας στέλνουν στο Μεγάλο”. “Δεν πειράζει Γιώργη μου θα είναι ωραία και στο μεγάλο σχολείο”. “Και οι ζωγραφιές μας;”. “Μα, σας τις έδωσα φεύγοντας!”. “Και αυτές στον τοίχο; Πρέπει να τις βγάλουμε!”. ” Δε γίνεται Γιώργη μου.” “Στην Κνωσό πώς έγινε;”. “Οι τοιχογραφίες αυτές είχαν τεράστια αξία, δούλεψαν αρχαιολόγοι, ειδικοί…” “Να τους φωνάξουμε στο σχολείο

H σειρά “Humans of Planet Earth”κλείνει τον κύκλο της με τελευταίο επεισόδιο την ιστορία του νικητή. 

“I wish I could have done more for her. Her life has been nothing but struggle. She hasn’t known many happy moments. She never had a chance to taste childhood. When we were getting on the plastic boat, I heard her say something that broke my heart. She saw her mother being crushed by the crowd, and she screamed: ‘Please don’t kill my mother! Kill me instead!'” (Lesvos, Greece)

Κάθε Παρασκευή η Νatasouko, σκιτσάρει ιστορίες των αναγνωστών του SoComic.gr καθώς και της σελίδας Humans of New York. 

«Για μένα αξία έχει ο άνθρωπος. Δε με νοιάζει από πού έρχεται ή πού πηγαίνει. Εμείς έχουμε τα πάντα κι αυτοί δεν έχουν τίποτα. Γι’ αυτό αποφασίσαμε να τους βοηθήσουμε. Στο χωριό μας υποδεχόμαστε καθημερινά δεκάδες πρόσφυγες. Τα σπίτια μας είναι στην παραλία και οι άνθρωποι αυτοί φτάνουν κυριολεκτικά στις πόρτες των σπιτιών μας. Έτσι δημιουργήθηκε μια ομάδα εθελοντών που τους δίνει μια ζεστή σούπα, ένα τσάι, στεγνά ρούχα και παπούτσια. Αν φτάσουν νύχτα, κοιμούνται σε ένα χώρο που μας έχει παραχωρήσει η εκκλησία. Δενόμαστε με αυτούς τους ανθρώπους και αρκετοί μας υπόσχονται ότι θα έρθουν μία μέρα να μας ξανασυναντήσουν.

Οι άνθρωποι αυτοί πάνε κυριολεκτικά «στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα». Το έχουμε ακούσει αλλά δεν το έχουμε ζήσει. Κι εύχομαι να μη ζήσουμε ποτέ τέτοιες καταστάσεις. Αρκετοί με φωνάζουν μαμά. Ξέρεις τι αξία έχει να σε λέει ένας ξένος μαμά; Ίσως μεγαλύτερη αξία κι από το να σε λέει το ίδιο σου το παιδί».

Άννα Θ. 51 ετών,
Ιδιοκτήτρια εστιατορίου, Χίος

Η σειρά της natasouko ολοκληρώνεται με τελευταίο επεισόδιο στις 26/02. Νικητής ο Vol Cano

Κάθε Παρασκευή η Νatasouko, σκιτσάρει ιστορίες των αναγνωστών του SoComic.gr καθώς και της σελίδας Humans of New York.

διαγωνισμός HOPE: Μοιραστείτε τη δική σας ιστορία  μέχρι την Παρασκευή 19/02 ώρα 10:00, δείτε την να πρωταγωνιστεί στη σειρά της Natasouko και κερδίστε ένα πακέτο προϊόντα ΙΟΝ.

” Ο Noah και ο Lucas Aldrich, 8 και 6 χρονών αντίστοιχα πήραν μέρος σε δύο τρίαθλα για παιδιά. Το πιο εντυπωσιακό του θέματος; Ο Lucas είναι παράλυτος.

Κάθε Παρασκευή η Νatasouko, σκιτσάρει ιστορίες των αναγνωστών του SoComic.gr καθώς και της σελίδας Humans of New York.

O διαγωνισμός HOPE ολοκληρώθηκε, νικήτρια η foxel

“The first time I tried to kill myself was when I was twelve years old. It just didn’t feel like I had a space in the world. It seemed like everyone hated me. When I got my first period, the other students found my pads in my backpack and threw them around the school. Another time everyone got together and threw rocks at me. When I’d get home, I’d go straight to my room to avoid my father. I moved to New York when I turned eighteen because I felt like I needed a drastic change. And the move has given me much more confidence in myself. But I still feel very alone. Loneliness has become such a big part of me that I always migrate towards it. It’s like a person who’s always sitting next to me. And I’ve learned to like it. ” via:HONY

O διαγωνισμός HOPE ολοκληρώθηκε, νικήτρια η foxel

“They are too young now, but one day I will tell them about Syria. They are already asking questions. The oldest one overhears us talking on the phone to our family back in Syria. She asks us: ‘If our aunt is hungry, why can’t she just buy bread?’”via HONY

Kάθε Παρασκευή, η Natasouko διαλέγει την αγαπημένη της ιστορία από τη σελίδα Humans of NY ή από ιστορίες των αναγνωστών του SoComic και της δίνει μορφή.

Ο διαγωνισμός Hope, της εβδομάδας ολοκληρώθηκε! Νικήτρια η ΑΝΔΡΙΑΝΑ Α.!

“I’m trying to be an artist, but my parents just don’t understand. I showed a painting to my mom, and I was like: ‘Do you like it?’
And she was like: ‘I guess, but why is there a cigarette? Are you smoking now?’
And I was like: ‘No, Mom. The cigarette represents pain.’
And she was like: ‘Did we not love you enough?’ via HONY

(Tehran, Iran)

Ο διαγωνισμός Hope, της εβδομάδας ολοκληρώθηκε! Νικήτρια η ΑΝΔΡΙΑΝΑ Α.!

‘My father is an Egyptian immigrant, and all he ever cared about was our education. He used to print out these huge packets of math problems from the internet.Sometimes they would be 200 pages, and after school he’d make us do them at the kitchen table until midnight. He’d hit us if we got them wrong. One day I got a C on a math quiz, and I thought he was going to kill me, so I ran to the police station. I think he gave up on us that day. Now he just ignores us. I tried to kill myself last year by walking onto a busy highway. I just stood at the edge for thirty minutes until someone from my school told the principal. They put me in a mental hospital for two weeks. My dad didn’t talk to me for a month after I came back. When he finally did, he said: ‘Do you have any idea how much your hospital bill cost?” via:HONY

Ο διαγωνισμός Hope, της εβδομάδας ολοκληρώθηκε! Νικήτρια η ΑΝΔΡΙΑΝΑ Α.!

” Μιλάμε στο skype 2 χρόνια. Φοβόμαστε πολύ να συναντηθούμε. Μιλάμε, τσακωνόμαστε, τα βρίσκουμε, ξαναμιλάμε, βρίσκουμε κοινά, βρίσκουμε διαφορές, βλέπουμε τις ίδιες σειρές, ανησυχώ μήπως δεν ξαναμιλήσουμε όταν περνάνε οι μέρες. Μετά ξαναμιλάμε. Αποφασίζουμε να συναντηθούμε. Δεν ξαναμιλάμε ποτέ γι αυτό. Δε συναντιόμαστε.” ana

o διαγωνισμός HOPE ολοκληρώθηκε! νικητρια η Natashakat.

“Because I’m a refugee, my life is on pause. My studies have stopped. I’m not working. I don’t have a career. Because I’m Syrian, I’m not allowed to participate in society. It’s been years of doing nothing. I used to be a cheerful person. I was always invited to parties. Now I like to be alone. I’ve become more nervous and aggressive. I yell over silly things. I just want to start my life again. I learned last Thursday that I’m going to a state called North Carolina. I’m very nervous. I know nothing about it. More than anything, I want to finish my education. But mostly I hope that whatever is waiting for me there is better than what I’ve gone through.” from HONY

Kάθε Παρασκευή, η Natasouko διαλέγει την αγαπημένη της ιστορία από τη σελίδα Humans of NY ή από ιστορίες των αναγνωστών του SoComic και της δίνει μορφή.

o διαγωνισμός HOPE ολοκληρώθηκε! νικητρια η Natashakat.

” I will travel to a new earth someday” by Δημήτρης Σ.

Kάθε Παρασκευή, η Natasouko διαλέγει την αγαπημένη της ιστορία από τη σελίδα Humans of NY ή από ιστορίες των αναγνωστών του SoComic και της δίνει μορφή.

Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ! ΝΙΚΗΤΡΙΑ Η Ana

““Από μικρό παιδί ήξερα πως η απόλυτη ευτυχία κρύβεται στον έρωτα! Τίποτα δε μετράει περισσότερο. Μεγαλώνοντας αποφάσισα πως ο αυτοσκοπός θα πρέπει να είναι να βρω αυτόν που μου αξίζει…. Για να μην χαθώ από το στόχο μου έκατσα και έγραψα σε μια κόλλα χαρτί πώς πρέπει να είναι αυτός? Πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να είναι όμορφος, να τον βλέπω να χαίρομαι… και φυσικά να έχει χιούμορ…και να μου κάνει εκπλήξεις, για να μη βαριέμαι…και να μου λέει λόγια που κάθε γυναίκα θα ζήλευε….
και να μην έχει μάτια για καμία άλλη. Ο πρώτος μου εφηβικός έρωτας πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις εκτός από την πίστη. Έτσι τον χώρισα για να βρω τον ιδανικό…. Ο επόμενος δεν είχε τόσο χιούμορ, κι έτσι βρήκα έναν άλλο που με έκανε να γελάω συνέχεια αλλά στερούσε στην ομορφιά. Γι αυτό βρήκα άλλον. Μα και στον επόμενο κάτι έλειπε, και στον επόμενο, και στον επόμενο… Πότε δεν ήταν αστείος, πότε δεν ήταν αρκετά όμορφος, πότε δεν με έβγαζε από τη ρουτίνα μου με τρόπο μαγικό…
Και πέρασαν τα χρόνια, και έκανα ταξίδια ψάχνοντας για τον απόλυτο έρωτα… Πάντα κρατώντας το χαρτί στο χέρι! Μα πάντα κάτι έλειπε και εγώ ένιωθα πάντα μισή γιατί οι άλλοι ήταν λειψοί!
Πέρασαν χρόνια πολλά και έβγαλα κι εγώ λευκά μαλλιά για να καταλάβω πως μισό και μισό κάνουν ένα! Μόνο αν αφήσεις σε κάποιον «λειψό» να σου καλύψει το κενό, ίσως γίνει το άλλο σου μισό…”

Kάθε Παρασκευή, η Natasouko διαλέγει την αγαπημένη της ιστορία από τη σελίδα Humans of NY ή από ιστορίες των αναγνωστών του SoComic και της δίνει μορφή.

Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ! ΝΙΚΗΤΡΙΑ Η Ana

“I started writing him letters. I wrote him one letter per day, but I saved them all, and recently I gave him all seventy of them. The first was from the day on the boat. The last line was: ‘And happiness was everywhere that day.” διαβάστε ολόκληρη την ιστορία ΕΔΩ

Kάθε Παρασκευή, η Natasouko διαλέγει την αγαπημένη της ιστορία από τη σελίδα Humans of NY αλλά και από ιστορίες των αναγνωστών του SoComic.gr και της δίνει μορφή.

O διαγωνισμός του μήνα ολοκληρώθηκε! νικητής ο Δημήτρης Σ.

“My elder boy’s favourite mantra is ‘I hate school’. Nothing to do with bullying or the social aspects of it – just the boring learning part. I have found a saying by Mark Twain and put it on his desk and everytime the feeling of despair for another day at school resurfaces, he reads it and feels that he is not the only one. “I have never let my schooling interfere with my education.” Mark Twain” 

Kάθε Παρασκευή, η Natasouko διαλέγει την αγαπημένη της ιστορία από τη σελίδα Humans of NY αλλά και από ιστορίες των αναγνωστών του SoComic.gr και της δίνει μορφή.

O διαγωνισμός του μήνα ολοκληρώθηκε! νικητής ο Δημήτρης Σ.

“”I tried to fight it at first. I told myself it was all in my mind. I went to experimental trials. I did mental exercises. But none of it worked. If you tell me a name, I’ll forget it in five minutes. One minute, actually. They’ve got a few medicines but the effects are negligible. So I don’t even bother with the doctor. I read as much as I can so I can hold onto words and spelling for as long as possible. But other than that, there’s nothing left to do but wait.” inspired by this story

Kάθε Παρασκευή, η Natasouko διαλέγει την αγαπημένη της ιστορία από τη σελίδα Humans of NY και της δίνει μορφή.

O διαγωνισμός του μήνα ολοκληρώθηκε! νικητής ο Δημήτρης Σ.

“I’m going to be a mermaid.”
“What’s the hardest part about being a mermaid?”
“Holding your breath.”

via:Humans of New York

Kάθε Παρασκευή, η Natasouko διαλέγει την αγαπημένη της ιστορία από τη σελίδα Humans of NY και της δίνει μορφή.

O διαγωνισμός του μήνα ολοκληρώθηκε! νικητής ο Δημήτρης Σ.

“….We were two incompatible people, and I made my share of mistakes, but it just seemed like nothing could ever make her happy. I sensed that she was upset even on the night of our wedding. She had just met my parents for the first time, and my dad was a scientist, and he showed slides from my childhood where the whole family was wearing mismatched plaids. She was a sophisticated Southern California girl, and I think that it began to dawn on her that I didn’t fit her idea of a Prince Charming. After that it was twenty-eight years of going downhill. We should have ended it. But both of us came from a religion that taught us if you went to church together, and prayed together, then everything would fix itself. But nothing I did made her happy. She wanted a house, so I bought a house and spent one thousand hours remodeling it. She claimed that I had no style, so I tried to wear new clothes. I tried dying my hair. She complained that I didn’t know how to dance, so I privately took dance lessons for two years. But when I finally surprised her by taking her out to dance, she was unimpressed. I even went to a hypnotherapist to try to be more exciting. But in the end, she basically said: ‘You’re a great father and a nice guy. You’re just too boring.’’

Kάθε Παρασκευή, η Natasouko διαλέγει την αγαπημένη της ιστορία από τη σελίδα Humans of NY και της δίνει μορφή.

 ο πρώτος νικητής HOPE βρέθηκε με την ιστορία της AGGELIKINT να γίνεται σκίτσο. Ο διαγωνισμός μας συνεχίζεται.

“I want to be a ballerina.”
“What’s the best part about being a ballerina?”
“Dancing.”
“What’s the hardest part about being a ballerina?”
“Dancing in front of people.”

via:HONY

Εμπνευσμένη από τη σειρά HONY κάθε Τετάρτη η Natasouko  απεικονίζει ιστορίες των ανθρώπων που έχουν δημοσιευτεί στη σελίδα, αλλά και νέες ιστορίες που περιμένουν να πάρουν μορφή. Kάθε Παρασκευή στο SoComic.

 ο πρώτος νικητής HOPE βρέθηκε με την ιστορία της AGGELIKINT να γίνεται σκίτσο. Ο διαγωνισμός μας συνεχίζεται.

“My father was killed in a suicide bombing in 2003. He said: ‘I love you all and follow what I taught you.’ The ambulance driver told us that he refused to be taken away, and that he insisted they treat other people first. We believe he was martyred. And we believe that those who are martyred never die. ” (Karachi, Pakistan)

Εμπνευσμένη από τη σειρά HONY κάθε Τετάρτη η Natasouko  απεικονίζει ιστορίες των ανθρώπων που έχουν δημοσιευτεί στη σελίδα, αλλά και νέες ιστορίες που περιμένουν να πάρουν μορφή. Kάθε Παρασκευή στο SoComic.

 ο πρώτος νικητής HOPE βρέθηκε με την ιστορία της AGGELIKINT να γίνεται σκίτσο. Ο διαγωνισμός μας συνεχίζεται.

εμπνευσμένη από τη σελίδα HONY(humans of NY) η νέα σειρά της Natasouko, που απεικονίζει ιστορίες των ανθρώπων που έχουν δημοσιευτεί στη σελίδα, αλλά και νέες ιστορίες που περιμένουν να πάρουν μορφή. Από την Παρασκευή 8/10 και κάθε Παρασκευή στο SoComic.