Από σήμερα και κάθε Παρασκευή, οι γωνιές της πόλης-εποχής, πάνε πίσω στο χρόνο ή μπροστά στο μέλλον και αποτυπώνουν την εκάστοτε περιοχή, σημείο, στιγμιότυπο από την αγαπημένη εποχή του κάθε σκιτσογράφου.
Σημερινό επεισόδιο ο Λυκαβηττός του 1978, από τον Σπύρο Δερβενιώτη.

” Η εικονιζόμενη γωνία (Εκεί που η Δασκαλογιάννη συναντάει τον Περιφερειακό) ήταν η κλασσική μονοκατοικία με αυλή όπου ζούσε μια γιαγιούλα που ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών (όπως το πυκνό χιόνι της εικόνας ή χαλάζι 10 εκατοστών) έβγαινε να ταίσει τις κότες της εντυπωσιακά αδιάφορη για το μαστίγωμα του καιρού. Κατόπιν κρεμιόταν στο πεζούλι και παραμόνευε να περάσει περαστικός για να τον ρωτήσει “τι ωρα ειναι”. Δεν την ενδιέφερε η ώρα, δύο λεπτα αργότερα το ίδιο θα ρωτούσε τον επόμενο.Την επαφή ήθελε.Στη θέση του σπιτιού της γιαγιάς υπάρχει σήμερα ενα πολυόροφο monstrosity κλασσικής νεόπλουτης Σημιτικής αισθητικής. Για το “1978” δεν παίρνω κι όρκο, απλά θυμάμαι ότι χιόνιζε, κι ήμουν μικρός και χαρούμενος.”