<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:series="https://publishpress.com/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: HOPE &#124;humans of planet earth&#124;	</title>
	<atom:link href="https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Thu, 11 Feb 2016 14:26:34 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9</generator>
	<item>
		<title>
		By: Marialena		</title>
		<link>https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/#comment-94721</link>

		<dc:creator><![CDATA[Marialena]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 11 Feb 2016 14:26:34 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.socomic.gr/?p=37247#comment-94721</guid>

					<description><![CDATA[Πριν από περίπου 4 χρόνια, ήμουν σε μια δύσκολη φάση στη ζωή μου. Είχα έναν φίλο χρόνια, με τον οποίο δεν είχαμε συναντηθεί ποτέ, ο οποίος γνωρίζοντας τι περνάω, μου έκανε ένα δώρο. Διακοπές στη πόλη του. Γνωριστήκαμε και κάποιο διάστημα αργότερα γίναμε ζευγάρι. Μου άλλαξε όλη τη ζωή. Τριάμισι χρόνια μετά, είμαστε ακόμα μαζί και ευτυχισμένοι.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Πριν από περίπου 4 χρόνια, ήμουν σε μια δύσκολη φάση στη ζωή μου. Είχα έναν φίλο χρόνια, με τον οποίο δεν είχαμε συναντηθεί ποτέ, ο οποίος γνωρίζοντας τι περνάω, μου έκανε ένα δώρο. Διακοπές στη πόλη του. Γνωριστήκαμε και κάποιο διάστημα αργότερα γίναμε ζευγάρι. Μου άλλαξε όλη τη ζωή. Τριάμισι χρόνια μετά, είμαστε ακόμα μαζί και ευτυχισμένοι.</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		By: Stavros D.		</title>
		<link>https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/#comment-94526</link>

		<dc:creator><![CDATA[Stavros D.]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 07 Feb 2016 17:36:29 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.socomic.gr/?p=37247#comment-94526</guid>

					<description><![CDATA[This is Stavros.
Stavros loves dogs.
Stavros loves cats.
Stavros doesn&#039;t compare what pet is more adorable.
Stavros is smart.
Be like Stavros.

Το βρήκα στο http://en.blobla.com/bla/be-like-me-be-like-bill?ref=rs
Έχει μια κάποια πλάκα...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>This is Stavros.<br />
Stavros loves dogs.<br />
Stavros loves cats.<br />
Stavros doesn&#8217;t compare what pet is more adorable.<br />
Stavros is smart.<br />
Be like Stavros.</p>
<p>Το βρήκα στο <a href="http://en.blobla.com/bla/be-like-me-be-like-bill?ref=rs" rel="nofollow ugc">http://en.blobla.com/bla/be-like-me-be-like-bill?ref=rs</a><br />
Έχει μια κάποια πλάκα&#8230;</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		By: Marina		</title>
		<link>https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/#comment-94472</link>

		<dc:creator><![CDATA[Marina]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 06 Feb 2016 13:16:58 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.socomic.gr/?p=37247#comment-94472</guid>

					<description><![CDATA[Όταν έφυγα από την πατρίδα μου ήμουν άκομα ένα μίκρο αγόρι , είχα χάσει την μητέρα μου και τις δύο μου αδερφές ,δεν γνώριζα που έπρεπε να πάω,σε ποιον θα απευθεινθώ ή αν θα ξαναέβλεπα πότε το σπίτι μου .Πόλλες φόρες μάλιστα απόρρουσα αν θα έφτανα στην ηλικία που θα έκανα δίκα μου παίδια .Άραγε ζουν οι αδέρφες μου ;Είναι ασφάλης  ;  Κάθε βράδυ έκανα την προσευχή μου στον θέο παρακαλόντας  τον να τις έχει   σε ένα ασφάλες μέρος μάζι με την μαμά. Μακάρι να ξαναανταμοθούμε σε ένα μέρος χώρις πόλεμο και δύστυχια .Τώρα είμαι 18 ενήλικας πια βρίσκομαι  σε μια πόλυ μικρή βάρκα η οποία έχει χωριτικότητα  20 ατόμων  , πάνω στην βάρκα είσταμε πάνω από 50 άτομα. Φοβάμαι ότι θα πνιγούμε όλοι ,κρατάω στα χέρια μου μια οικογενειακή φωτογραφία   η οποία μου δινέι το θάρρος να έπλιζω για κατι κάλύτερο . Αν πεθάνω ελπίζω το ημερολόγιο μου να βρεθεί στο μέλλον και μέσα από αυτό οι  άνθρωποι να καταλβουν τα κακά που προξενεί ο πόλεμος . Να σταματήσει να υπάρχει αυτό το μαρτύριο και να ζούμε όλοι ελεύθεροι ,χαρούμενοι και γέματοι ελπίδα.Μακάρι...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Όταν έφυγα από την πατρίδα μου ήμουν άκομα ένα μίκρο αγόρι , είχα χάσει την μητέρα μου και τις δύο μου αδερφές ,δεν γνώριζα που έπρεπε να πάω,σε ποιον θα απευθεινθώ ή αν θα ξαναέβλεπα πότε το σπίτι μου .Πόλλες φόρες μάλιστα απόρρουσα αν θα έφτανα στην ηλικία που θα έκανα δίκα μου παίδια .Άραγε ζουν οι αδέρφες μου ;Είναι ασφάλης  ;  Κάθε βράδυ έκανα την προσευχή μου στον θέο παρακαλόντας  τον να τις έχει   σε ένα ασφάλες μέρος μάζι με την μαμά. Μακάρι να ξαναανταμοθούμε σε ένα μέρος χώρις πόλεμο και δύστυχια .Τώρα είμαι 18 ενήλικας πια βρίσκομαι  σε μια πόλυ μικρή βάρκα η οποία έχει χωριτικότητα  20 ατόμων  , πάνω στην βάρκα είσταμε πάνω από 50 άτομα. Φοβάμαι ότι θα πνιγούμε όλοι ,κρατάω στα χέρια μου μια οικογενειακή φωτογραφία   η οποία μου δινέι το θάρρος να έπλιζω για κατι κάλύτερο . Αν πεθάνω ελπίζω το ημερολόγιο μου να βρεθεί στο μέλλον και μέσα από αυτό οι  άνθρωποι να καταλβουν τα κακά που προξενεί ο πόλεμος . Να σταματήσει να υπάρχει αυτό το μαρτύριο και να ζούμε όλοι ελεύθεροι ,χαρούμενοι και γέματοι ελπίδα.Μακάρι&#8230;</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		By: ΑΝΔΡΙΑΝΑ Α.		</title>
		<link>https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/#comment-94453</link>

		<dc:creator><![CDATA[ΑΝΔΡΙΑΝΑ Α.]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 05 Feb 2016 18:21:47 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.socomic.gr/?p=37247#comment-94453</guid>

					<description><![CDATA[«Για μένα αξία έχει ο άνθρωπος. Δε με νοιάζει από πού έρχεται ή πού πηγαίνει. Εμείς έχουμε τα πάντα κι αυτοί δεν έχουν τίποτα. Γι&#039; αυτό αποφασίσαμε να τους βοηθήσουμε. Στο χωριό μας υποδεχόμαστε καθημερινά δεκάδες πρόσφυγες. Τα σπίτια μας είναι στην παραλία και οι άνθρωποι αυτοί φτάνουν κυριολεκτικά στις πόρτες των σπιτιών μας. Έτσι δημιουργήθηκε μια ομάδα εθελοντών που τους δίνει μια ζεστή σούπα, ένα τσάι, στεγνά ρούχα και παπούτσια. Αν φτάσουν νύχτα, κοιμούνται σε ένα χώρο που μας έχει παραχωρήσει η εκκλησία. Δενόμαστε με αυτούς τους ανθρώπους και αρκετοί μας υπόσχονται ότι θα έρθουν μία μέρα να μας ξανασυναντήσουν.
 
Οι άνθρωποι αυτοί πάνε κυριολεκτικά «στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα». Το έχουμε ακούσει αλλά δεν το έχουμε ζήσει. Κι εύχομαι να μη ζήσουμε ποτέ τέτοιες καταστάσεις. Αρκετοί με φωνάζουν μαμά. Ξέρεις τι αξία έχει να σε λέει ένας ξένος μαμά; Ίσως μεγαλύτερη αξία κι από το να σε λέει το ίδιο σου το παιδί».
 
Άννα Θ. 51 ετών,
Ιδιοκτήτρια εστιατορίου, Χίος]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>«Για μένα αξία έχει ο άνθρωπος. Δε με νοιάζει από πού έρχεται ή πού πηγαίνει. Εμείς έχουμε τα πάντα κι αυτοί δεν έχουν τίποτα. Γι&#8217; αυτό αποφασίσαμε να τους βοηθήσουμε. Στο χωριό μας υποδεχόμαστε καθημερινά δεκάδες πρόσφυγες. Τα σπίτια μας είναι στην παραλία και οι άνθρωποι αυτοί φτάνουν κυριολεκτικά στις πόρτες των σπιτιών μας. Έτσι δημιουργήθηκε μια ομάδα εθελοντών που τους δίνει μια ζεστή σούπα, ένα τσάι, στεγνά ρούχα και παπούτσια. Αν φτάσουν νύχτα, κοιμούνται σε ένα χώρο που μας έχει παραχωρήσει η εκκλησία. Δενόμαστε με αυτούς τους ανθρώπους και αρκετοί μας υπόσχονται ότι θα έρθουν μία μέρα να μας ξανασυναντήσουν.</p>
<p>Οι άνθρωποι αυτοί πάνε κυριολεκτικά «στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα». Το έχουμε ακούσει αλλά δεν το έχουμε ζήσει. Κι εύχομαι να μη ζήσουμε ποτέ τέτοιες καταστάσεις. Αρκετοί με φωνάζουν μαμά. Ξέρεις τι αξία έχει να σε λέει ένας ξένος μαμά; Ίσως μεγαλύτερη αξία κι από το να σε λέει το ίδιο σου το παιδί».</p>
<p>Άννα Θ. 51 ετών,<br />
Ιδιοκτήτρια εστιατορίου, Χίος</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		By: ΑΝΔΡΙΑΝΑ Α.		</title>
		<link>https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/#comment-94451</link>

		<dc:creator><![CDATA[ΑΝΔΡΙΑΝΑ Α.]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 05 Feb 2016 18:18:05 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.socomic.gr/?p=37247#comment-94451</guid>

					<description><![CDATA[In reply to &lt;a href=&quot;https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/#comment-94435&quot;&gt;ΑΝΔΡΙΑΝΑ Α.&lt;/a&gt;.

λαθος]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>In reply to <a href="https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/#comment-94435">ΑΝΔΡΙΑΝΑ Α.</a>.</p>
<p>λαθος</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		By: ΜΑΡΙΑΝΘΗ Κ.		</title>
		<link>https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/#comment-94442</link>

		<dc:creator><![CDATA[ΜΑΡΙΑΝΘΗ Κ.]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 05 Feb 2016 18:00:19 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.socomic.gr/?p=37247#comment-94442</guid>

					<description><![CDATA[«Είμαι πραγματικά χαρούμενος που έφτασα στην Ελλάδα. Ήμασταν 45 άνθρωποι στη βάρκα και φοβόμουν πολύ γι&#039; αυτό το ταξίδι. Ευτυχώς ο καιρός ήταν καλός, ήμασταν σχεδόν 1,5 ώρα στη θάλασσα και φτάσαμε ασφαλείς. Μου έκανε εντύπωση το πώς μας υποδέχτηκαν στις ακτές οι εθελοντές. Εθελοντές απ&#039; όλο τον κόσμο. Για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα ότι θα συναντήσω κάτι τέτοιο.

Μας έδωσαν στεγνά ρούχα και νερό και σε λίγο μας μετέφεραν στις τέντες για να ξεκουραστούμε λίγο πριν συνεχίσουμε το ταξίδι μας. Έχω τελειώσει το σχολείο στο Αφγανιστάν αλλά είμαι τυχερός επειδή ξέρω να γράφω και να μιλάω αγγλικά. Πιστεύω ότι αυτό θα με βοηθήσει στην πορεία μου. Θέλω να σπουδάσω. Θέλω να πάω στη Νορβηγία, έχω συγγενείς που ζούνε εκεί εδώ και 20 χρόνια. Θα προσπαθήσω να φτάσω εκεί μέσω Βαλκανίων. Ξέρω ότι είναι δύσκολο ταξίδι αλλά θα τα καταφέρω. Είναι δύσκολο να σας το εξηγήσω. Δεν ψάχνω για μια καλύτερη ζωή, ψάχνω απλά για να ζήσω».

Mohamed Taqi 20 χρονών, από το Αφγανιστάν]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>«Είμαι πραγματικά χαρούμενος που έφτασα στην Ελλάδα. Ήμασταν 45 άνθρωποι στη βάρκα και φοβόμουν πολύ γι&#8217; αυτό το ταξίδι. Ευτυχώς ο καιρός ήταν καλός, ήμασταν σχεδόν 1,5 ώρα στη θάλασσα και φτάσαμε ασφαλείς. Μου έκανε εντύπωση το πώς μας υποδέχτηκαν στις ακτές οι εθελοντές. Εθελοντές απ&#8217; όλο τον κόσμο. Για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα ότι θα συναντήσω κάτι τέτοιο.</p>
<p>Μας έδωσαν στεγνά ρούχα και νερό και σε λίγο μας μετέφεραν στις τέντες για να ξεκουραστούμε λίγο πριν συνεχίσουμε το ταξίδι μας. Έχω τελειώσει το σχολείο στο Αφγανιστάν αλλά είμαι τυχερός επειδή ξέρω να γράφω και να μιλάω αγγλικά. Πιστεύω ότι αυτό θα με βοηθήσει στην πορεία μου. Θέλω να σπουδάσω. Θέλω να πάω στη Νορβηγία, έχω συγγενείς που ζούνε εκεί εδώ και 20 χρόνια. Θα προσπαθήσω να φτάσω εκεί μέσω Βαλκανίων. Ξέρω ότι είναι δύσκολο ταξίδι αλλά θα τα καταφέρω. Είναι δύσκολο να σας το εξηγήσω. Δεν ψάχνω για μια καλύτερη ζωή, ψάχνω απλά για να ζήσω».</p>
<p>Mohamed Taqi 20 χρονών, από το Αφγανιστάν</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		By: ΑΝΔΡΙΑΝΑ Α.		</title>
		<link>https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/#comment-94435</link>

		<dc:creator><![CDATA[ΑΝΔΡΙΑΝΑ Α.]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 05 Feb 2016 17:17:13 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.socomic.gr/?p=37247#comment-94435</guid>

					<description><![CDATA[Μαθήματα Πιάνου (The Piano) - 1993]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Μαθήματα Πιάνου (The Piano) &#8211; 1993</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		By: ΜΑΙΡΗ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗ		</title>
		<link>https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/#comment-94425</link>

		<dc:creator><![CDATA[ΜΑΙΡΗ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗ]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 05 Feb 2016 09:12:02 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.socomic.gr/?p=37247#comment-94425</guid>

					<description><![CDATA[Τον Οκτώβριο του 2014 ενώ πήγαινα για ψώνια, ήρθε στα πόδια μου ένα μικρό ασπροχρυσο, βρώμικο και πεινασμένο γατάκι. Χωρίς να το σκεφτώ, το πήρα και το έφερα στο σπίτι. το έπλυνα, το τάϊσα, και αποφασίσαμε οικογενειακώς να το κρατήσουμε.... από τότε έχω βρει την καλύτερη μου φίλη, μια μεγάλη αγάπη και παντοτινή σ αυτή τη γατουλα]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Τον Οκτώβριο του 2014 ενώ πήγαινα για ψώνια, ήρθε στα πόδια μου ένα μικρό ασπροχρυσο, βρώμικο και πεινασμένο γατάκι. Χωρίς να το σκεφτώ, το πήρα και το έφερα στο σπίτι. το έπλυνα, το τάϊσα, και αποφασίσαμε οικογενειακώς να το κρατήσουμε&#8230;. από τότε έχω βρει την καλύτερη μου φίλη, μια μεγάλη αγάπη και παντοτινή σ αυτή τη γατουλα</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		By: Δημήτρης Σ.		</title>
		<link>https://www.socomic.gr/2016/02/hope-elusive/#comment-94422</link>

		<dc:creator><![CDATA[Δημήτρης Σ.]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 05 Feb 2016 08:56:42 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.socomic.gr/?p=37247#comment-94422</guid>

					<description><![CDATA[“I can diet for two or three days. I can eat a few salads and pretend like I enjoy them. But then I always have a massive relapse. I just left Checkers. Some guy handed me a coupon on the street and that was all it took. Next thing you know I’m eating two burgers and a fry. Total disaster. Only $4 though. I’ll have a salad for dinner tomorrow.”]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>“I can diet for two or three days. I can eat a few salads and pretend like I enjoy them. But then I always have a massive relapse. I just left Checkers. Some guy handed me a coupon on the street and that was all it took. Next thing you know I’m eating two burgers and a fry. Total disaster. Only $4 though. I’ll have a salad for dinner tomorrow.”</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
