This entry is part 17 of 57 in the series Memory Lane

Print

ENGLISH VERSION

Print

Στη ζωή μου έχω γνωρίσει αρκετούς ανθρώπους απαισιόδοξους, μίζερους και αγέλαστους. Αλλά και ανθρώπους που το πρόσωπό τους μπορούσε να φωτίσει τη μέρα σου. Η μητέρα μου ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος. Δεν χρειαζόταν να μιλήσει. Παρότι οι συμβουλές της σε διαπερνούσαν και άλλαζαν τον κόσμο σου, το χαμόγελο της και μόνο έφτανε για να δώσει φως στην μαυρίλα σου και να σε κάνει να χαμογελάσεις. Χαμογελάτε!…»
Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ MEMORY LANE ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ! ΝΙΚΗΤΗΣ Ο Mamet!
Series Navigation<< Memory Lane #16Memory Lane #18 >>
  1. Ο/Η βίκυ λέει:

    H μητέρα μου!

  2. Ο/Η theodoros christoforidis λέει:

    ta anoipsia moy

  3. Ο/Η pt λέει:

    Οι πεφωτισμένοι κυβερνώντες αυτού του τόπου που μας δείχνουν το δρόμο.

  4. Ο/Η Ειρήνη λέει:

    Η κόρη μου

  5. Ο/Η Παρασκευή Μ. λέει:

    Η αδελφή μου

  6. Ο/Η Κ. Μακρή λέει:

    Η αδελφή μου

  7. Ο/Η VAIA LYTRA λέει:

    ο γιος μου…

  8. Ο/Η costis pl λέει:

    πιο αισιόδοξα πλάσματα από τα μικρά παιδιά δεν νομίζω ότι υπάρχουν

  9. Ο/Η ΜΑΡΙΑΝΘΗ λέει:

    Η αδελφή μου!!!!!!!!

  10. Ο/Η despina k. λέει:

    μια φίλη μου η Χριστίνα

  11. Ο/Η noradalloul λέει:

    ο αρραβωνιαστικος μου 🙂

  12. Ο/Η Φωτεινή Γ λέει:

    Η μαμά μου!

  13. Ο/Η Andronikos λέει:

    Η μαμά μου

  14. Ο/Η ΑΘΗΝΑ λέει:

    Ο γιος μου και το χαμογελο του η μεγαλύτερη δύναμη και αισιοδοξία

  15. Ο/Η Georgios P. λέει:

    ο γιος μου!!

  16. Ο/Η Lefkothea Z. λέει:

    Η μαμά μου!

  17. Ο/Η ΓΕΩΡΓΙΑ Δ. λέει:

    Ο ΚΟΛΛΗΤΟΣ ΜΟΥ